Organizacja budowy

Materiały malarskie i ich zastosowanie

W celu ustalenia rodzaju podłoża i grubości starej warstwy farby praktycznie jest przed podjęciem prac malarskich zrobić tzw. “próbę wodną”, polegającą na nawilżeniu wodą kilkucentymetrowej płaszczyzny ściany i zeskrobaniu szpachlą. Jeśli na zwilżonym wodą miejscu, po roztarciu palcem, farba nie rozmazuje się — jest to powłoka farby wapiennej. Woda nie wsiąka w warstwę farby, a powłoka nie wykazuje zmiany odcienia barwy. Wówczas wystarczy starą warstwę farby przetrzeć na sucho szczotką drucianą, lub ryżową, a następnie odkurzyć ściany. Jeśli na podłożu znajdują się miejsca łuszczącej się farby wapiennej, to należy je koniecznie zeskrobać szpachlą. Uszkodzenia i nierówności powierzchni podłoża powinny być usunięte przez zalepienie i wyrównanie zaprawą gipsowo-piaskową przy użyciu szpachli i packi tynkarskiej.
Stare powłoki farby klejowej stosunkowo łatwo jest sprawdzić przez zwilżenie wodą płaszczyzny ściany. Jeśli woda zostanie natychmiast wchłonięta, a ponadto barwa powłoki zwilżonej znacznie ściemnieje, świadczy to, że mamy do czynienia z grubą warstwą farby klejowej. Przed renowacją powłoki klejowej należy starą powłokę farby całkowicie zeskrobać. W tym celu całą ścianę zwilża się za pomocą ławkowca, a następnie odspaja warstwę farby od tynku szpachlą stalową. Resztki powłoki powinny być zmyte wodą (za pomocą szczotki). Gruntowanie podłoża może nastąpić po dokonaniu naprawy tynku i całkowitym osuszeniu ścian.


Stare powłoki farby emulsyjnej jest trudniej rozpoznać za pomocą próby wodnej niż farby olejowe, ponieważ na zwilżonej ścianie woda nie wsiąka wcale albo wsiąka powoli; a ponadto zwilżona wodą ściana nie ciemnieje, tj. nie występuje zmiana odcienia koloru (podobnie jak to ma miejsce przy ustalaniu rodzaju powłoki wapiennej).

Farba wapienna jest najtańszą farbą malarską. Najprostszą jej postać stanowi tzw. mleko wapienne, które otrzymuje się z rozrzedzenia ciasta wapiennego wodą w stosunku 1:1, 1:2, 1:3, zależnie od potrzeb. Można nim malować zupełnie świeże, wilgotne tynki, wapienne i cementowe; można ją stosować w pomieszczeniach wilgotnych, w których wytwarzają się duże ilości pary, jak np. w pralniach, łaźniach, halach fabrycznych oraz na elewacjach budynków. Farby wapienne — jak i mineralne — nie pleśnieją w wilgoci. Farby wapienne sporządzane są w zasadzie w kolorach jasnych, w których dodatek pigmentu nie powinien przekraczać 5%.