home Podłogi i posadzki Przeprowadzka

Przeprowadzka

Do wykonywania otworów w murze służy przebijak, nazywany także wiertłem do muru. Składa się z uchwytu i wkładów stalowych (przebijaków) wykonanych ze stali szlachetnej. Ostrze przyrządu przykładamy prostopadle do ściany w uprzednio zaznaczonym miejscu. Pierwsze uderzenie młotkiem, który powinien być odpowiednio ciężki, należy wykonać ostrożnie, tak aby tynk nie odskoczył. Dopiero kiedy przebijak znajduje się już głębiej, można uderzać mocniej. Co drugie lub trzecie uderzenie obracamy nieco przebijak, aż do osiągnięcia potrzebnej głębokości. Obracanie ma na celu zapewnienie swobodnego ruchu przebijaka, tak aby się nie zakleszczał. Oczywiście praca ta przebiega lepiej za pomocą wiertarki. Kłopotów przy drążeniu otworów nie zawsze można uniknąć. Najczęściej zdarza się odpadanie tynku w obrębie otworu. Wówczas miejsce uszkodzone naprawia się gipsem lub masą wypełniającą przed lub po wkręceniu wkrętu.
Czasami drążony otwór trafie na spoinę w murze. Zaprawa nie stanowi dostatecznego oparcia dla większego obciążenia. W tym przypadku trzeba użyć dłuższego kołka i odpowiednio dłuższego wkrętu (jeśli zmiana miejsca nie jest możliwa).
Zdarza się również, że w przypadku ścian żelbetowych przebijak trafi na pręt zbrojeniowy. W takim przypadku należy przerwać kucie otworu i wydrążyć drugi, oddalony o parę centymetrów od pierwszego (po przekątnej, ponieważ pręty zbrojeniowe przebiegają zazwyczaj pionowo i poziomo).
Najbardziej niebezpieczne jest natrafienie na przewody elektryczne, rury wodociągowe lub ściekowe. Jeśli przewidujemy taką ewentualność, należy postępować bardzo ostrożnie i dokładnie kontrolować drążony otwór. Niekiedy trzeba nawet użyć przebijaka z izolowanym chwytem.
Istnieje jednak zawsze możliwość zorientowania się, jak przebiega instalacja w ścianach. W nowszych budynkach przewody wodociągowe i centralnego ogrzewania prowadzone są często w specjalnych pionowych szybach, których istnienie można stwierdzić przez opukiwanie. Przewody elektryczne powinny przebiegać prostopadle i poziomo od puszek, włączników lamp itp. Można je więc omijać, ale czasem zdarzają się przykre niespodzianki.
Otworów w płytkach wykładzinowych nie można wykonać przebijakiem ręcznym. Ceramiczne płytki natychmiast pękają. Można próbować drążyć otwór w spoinie między płytkami, a jeszcze lepiej — w punkcie styku czterech płytek. Pracę należy zaczynać od lekkiego obracania przebijakiem przy pewnym nacisku, tak aby zdjąć warstwę zewnętrzną, a dopiero wtedy użyć młotka. Da wykonywania otworów w płytkach wykładzinowych najlepiej używać specjalnego wiertła z ostrzem z twardego metalu albo odpowiedniego wiertła do ręcznej wiertarki. Obydwa te narzędzia nadają się oczywiście do wykonywania otworów w każdym murze. Wiertła krętego można równiez używać później w wiertarce elektrycznej lub wiertarce udarowej.