Powlekanie i malowanie drewna

Przy wykonywaniu powłoki należy przestrzegać zasady, aby kolejne warstwy powłoki kłaść dopiero po zupełnym wyschnięciu spodniej warstwy. Powłokę powinno się w miarę możliwości nanosić na powierzchnie usytuowane poziomo; np. drzwi należy do lakierowania wyjąć i położyć na koziołkach, lakier bowiem w takim położeniu przedmiotu daje się łatwo i równomiernie rozprowadzić na całej powierzchni.
Emalie służą do ostatecznego malowania przede wszystkim stolarki budowlanej: drzwi, ram okiennych i mebli kuchennych. Tworzą powłoki o dużym połysku, odporne na działanie wody.

Przygotowanie powierzchni surowego drewna obejmuje takie prace, które, są związane z oczyszczeniem podłoża, nasyceniem drewna materiałem do gruntowania i usunięciem lub izolowaniem sęków.
Po oczyszczeniu całej powierzchni z kurzu i brudu, wyskrobaniu żywicznych pęcherzyków i zaizolowaniu sęków (sęki można usuwać za pomocą specjalnego świdra, a powstałą dziurę po wydrążeniu zapełnić wklejonym korkiem z drewna) oraz po oszlifowaniu papierem ściernym nr 100 (szczególnie powierzchni chropowatych) całe podłoże drewna należy nasycić pokostem rozcieńczonym terpentyną lub benzyną do lakierów (lakową) w stosunku 1:1. Po wyschnięciu pokostu (po 24 godz.) można nakładać warstwę kitu szpachlowego olejno-żywicznego w celu dokładnego wyrównania powierzchni podłoża. Po wyschnięciu kitu (ok. 16 godz.) należy ponownie na całą powierzchnię drewna nałożyć drugą warstwę kitu szpachlowego, a następnie po wyschnięciu warstwy kitu przeszlifować ją papierem ściernym nr 180 oraz dokładnie odpylić.
Następnym etapem pracy będzie nanoszenie materiałów wykończeniowych, a mianowicie: farby olejnej nawierzchniowej i emalii olejno-żywicznej ogólnego zastosowania. Zależnie od rodzaju i przeznaczenia wyrobu z drewna dobiera się odpowiedni wyrób olejny.