Powlekanie i malowanie drewna

W zasadzie istnieją dwa sposoby wykończenia powierzchni drewna. Jeden – zwany inaczej uszlachetnianiem powierzchni — polega na wydobyciu z naturalnej struktury drewna całej jego krasy dekoracyjnej. Barwienie, bielenie i powlekanie (od matowania przez lakierowanie do polerowania) są to właściwe techniki powierzchniowego uszlachetnienia wyrobów z drewna. Drugi sposób obejmuje wszystkie techniki malowania drewna, np. mebli kuchennych, okien, drzwi, ławek ogrodowych itp. Drewno jest żywym podłożem pod powłokę farby. Odpowiednio do zmian wilgotności otoczenia drewno ulega kurczeniu się lub pęcznieniu. To zjawisko musi zostać uwzględnione w każdym rodzaju wykańczania powierzchni. Powłoka malarska, jeśli nie jest plastyczna i dostosowana do drewna, najczęściej pęka i odpada od podłoża. Dlatego każdy materiał przeznaczony do malowania drewna musi zawierać jakieś źródło wilgoci, aby mógł się dostosować do zmian podłoża.

Powierzchniowe uszlachetnianie drewna
Gdy oglądamy powierzchnie drewna w przekroju promieniowym lub stycznym, zachwyca nas często piękny rysunek słojów, których wyrazistość i układ zależne są głównie od gatunku drzewa, jego wieku i klimatu w jakim rosło. Rysunek drewna gra dużą rolę przy dekoracji wnętrz, szczególnie w meblarstwie, jako faktura zewnętrzna sprzętów, ścian itp.
Drewno o wyraźnym rysunku i intensywnej zróżnicowanej barwie nadal cieszy się uznaniem w meblarstwie i urządzeniu wnętrz.
Istnieje obecnie tendencja zastępowania drewna różnymi materiałami, np. z tworzyw sztucznych, z fakturą zbliżoną do drewna, ponieważ wyroby z drewna osiągają ceny kilka razy wyższe niż wyroby z innych materiałów. W przygotowaniu powierzchni do lakierowania i malowania rozróżnia się 2 procesy:
a) proces przygotowania powierzchni pod powłoki przezroczyste,
b) proces przygotowania powierzchni pod powłoki kryjące.
Podłożem pod powłoki przezroczyste może być nie tylko drewno lite określonego gatunku, ale również płyty wiórowe i paździerzowe lub listewkowe oklejane okleiną liściastą lub okleiną syntetyczną. Wszystkie powierzchnie pod powłoki przezroczyste wymagają dokładniejszego oszlifowania niż pod powłoki kryjące.