home Podłogi i posadzki Pastowanie posadzki

Pastowanie posadzki

Po uzyskaniu czystej wygładzonej powierzchni trzeba zdecydować się czy posadzkę zapastować czy powlec lakierem.
Użycie pasty mniej chroni podłogę przed brudem, daje za to ładniejszy, naturalny, ciepły połysk. Wymaga jednak regularnego powtarzania tej czynności oraz częstego zmywania rozpuszczalnikiem.
Pasty składają się z wosku, parafiny i terpentyny lub benzyny. Wciera się je w czystą powierzchnię równomiernie tamponem z miękkiej szmatki lub ligniny. Jeśli posadzka jest surowa, zabieg ten należy wykonać kilkakrotnie w odstępach co 3 godziny, aby rozpuszczalnik zdążył odparować. Ma to na celu dostateczne nasycenie drewna pastą.
Przystępując do pastowania trzeba pamiętać o tym, że pasta musi mieć odpowiednią konsystencję, aby można ją było lekko rozprowadzać. Podgrzewanie na ogniu jest bardzo niebezpieczne, gdyż grozi pożarem. Można natomiast do garnka z gorącą wodą zestawionego z ognia (palnik kuchenki gazowej należy zgasić) wstawić naczynie z pastą. Opakowania szklane wymagają szczególnej uwagi, gdyż zbyt gorąca woda może spowodować pęknięcie butelki czy słoika. Trzeba także pamiętać o otwarciu okien podczas pastowania, jeżeli warunki atmosferyczne na to pozwolą, i o niepaleniu papierosów.


Przez odpowiednie dobranie pasty do gatunku drewna można — w zależności od upodobania — zmienić kolor posadzki na ciemniejszy lub jaśniejszy. Do najbardziej praktycznych należą jednak pasty bezbarwne, które są zresztą lepszej jakości niż barwione. Można nimi nacierać podłogę wielokrotnie bez konieczności zmywania i wiórkowania. Plamy powierzchniowe i zabrudzenia powstałe np. po rozlaniu wody lub innego płynu usuwa się zapastowując splamiony kawałek podłogi. Jeśli posadzka po jakimś czasie pociemnieje, wtedy pociera się ją wzdłuż słojów stale zmienianym tamponem z waty celulozowej lub szmatki, umaczanym w rozpuszczalniku, który usuwa brud. Po zmyciu posadzki trzeba ją zapastować. Ciemne rysy, powstałe np. od gumowych obcasów, można usunąć, przecierając je kilkakrotnie tamponem umaczanym w rozpuszczalniku.
Tłuste plamy, występujące na surowej posadzce, usuwa się, zwilżając zaplamione miejsca silnie rozcieńczonym roztworem ługu sodowego, następnie delikatnie zmywa wodą i natychmiast wyciera do sucha. Gdyby posadzka po wyschnięciu okazała się szara, trzeba ją ponownie zwilżyć specjalną emulsją do zmywania parkietów lub wodą utlenioną, następnie ostrożnie zmyć czystą wodą i wytrzeć do sucha. Zabieg ten wymaga dużego wkładu pracy, dlatego surową posadzkę przed nasyceniem pastą należy chronić przed poplamieniem. Najlepiej, jeśli oczywiście jest to możliwe, zapastować ją przed wniesieniem mebli do nowego mieszkania.
Miłośnikom pięknych posadzek należałoby podać najstarszy sposób jej konserwowania — nasycanie woskiem. Zabieg ten daje znakomite efekty (Piękny „ciepły” kolor, połysk) nawet przy nie najlepszym gatunku drewna. Jednak jest to przedsięwzięcie kosztowne i mało praktyczne ze względu na cenę wosku, małą odporność posadzki na zarysowanie i wpływ wody (pozostają matowe plamy). Nasycać woskiem można posadzkę świeżą, która jeszcze nie była konserwowana. Znane są dwa sposoby przygotowania wosku. Ustrugany na wiórki wosk można rozpuszczać w rozpuszczalniku benzynowym, uzyskując konsystencję emulsji i na zimno wcierać tamponem z waty lub szmatką, tak jak przy pastowaniu podłóg. Można również powlekać posadzkę woskiem rozgrzanym do stanu ciekłego. Czynność tę wykonuje się pędzlem, nakładając warstwy wosku jedna na drugą (2 do 3 warstw). Do nakładania następnej przystępuje się po skrzepnięciu warstwy poprzedniej. Powleczoną woskiem posadzkę należy użytkować dopiero po 12 godzinach. Froterowanie jest identyczne jak posadzki konserwowanej pastą.
Co pewien czas — gdy powierzchnia posadzki matowieje lub jest porysowana — należy rozsypać na niej cienkie strużyny wosku i następnie wetrzeć je przez froterowanie.
Połysk uzyskuje się przecierając zapastowaną posadzkę szczotką włosianą i miękką wełnianą ścierką. Froterowanie podłogi jest czynnością bardzo męczącą. Pracę tę ułatwia froterka elektryczna.