home Ściany i sufity Materiały malarskie i ich zastosowanie

Materiały malarskie i ich zastosowanie

Zmywacz powłok lakierowych olejno-żywicznych i nitro jest preparatem zawierającym mieszaninę rozpuszczalników organicznych. Charakteryzuje się intensywnością działania i stosunkowo krótkim czasem rozmiękczania starych, powłok lakierowych. Przed nałożeniem zmywacza powierzchnię należy oczyścić z brudu, pleśni, tłuszczów, rdzy itp., a następnie zmieszać zmywacz z trocinami do konsystencji papki i nałożyć na powierzchnię powłoki lakierowej. Trociny mają za zadanie dłuższe przetrzymywanie zmywacza na powierzchni zmywalnej. Rozmiękczoną powłokę lakierową usuwa się z podłoża metalowego mechanicznie za pomocą stalowych skrobaków lub szpachlówki. Jeżeli jednorazowe zmycie nie wystarcza należy powtarzać je aż do skutku. Należy unikać kontaktu zmywacza z naskórkiem rąk, gdyż może spowodować jego podrażnienie. Stosowanie rozpuszczalników do usuwania starych powłok jest korzystne, ponieważ daje szybszy skutek niż np. ługowanie oraz nie powoduje zawilgocenia podłoża. Pary rozcieńczalników są jednak szkodliwe dla zdrowia, a poza tym mogą stanowić, zagrożenie pożarowe. Podczas pracy z rozcieńczalnikami konieczne jest dobre wietrzenie pomieszczenia.


Ługowanie starych powłok olejnych polega na wykorzystaniu właściwości ługów (substancje alkaliczne), które działając na spoiwo powłoki przetwarzają je na mydło. Wskutek tego powłoka staje się miękka, rozpuszczalna w wodzie i daje się z łatwością usunąć z podłoża. Do ługowania (zmydlania) powłok stosuje się najczęściej ług sodowy (roztwór sody kaustycznej), ług potasowy oraz ciasto wapienne. Przykładowa receptura pasty do usuwania starych powłok: mieszanina 1 części ciasta wapiennego z 1 częścią roztworu wodnego sody kaustycznej (w stosunku 1:1). Pastę nakłada się na powierzchnię powłoki warstwą grubości ok. 2 mm i pozostawia na 2-3 godzin. Po upływie tego czasu powłoka mięknie i należy ją usunąć wraz z nałożoną pastą za pomocą szpachli. Po zeskrobaniu powłoki podłoże powinno być bardzo dokładnie spłukane wodą i wyszorowane szczotką. Wadą past alkalicznych jest to, że nasiąkają one wodą i w związku z tym wymagają długiego czasu na wyschnięcie. Przy ługowaniu należy, pracować w gumowych rękawicach, a także chronić skórę rąk i twarzy przez natłuszczanie. Stare powłoki lakierowe, które straciły połysk (są matowe), ale jeszcze dobrze przylegają do podłoża, nie muszą być usuwane z powierzchni podłoża. Wystarczy przed nałożeniem nowej warstwy lakieru uprzednio całą powierzchnię starej powłoki zmyć wodą z dodatkiem roztworu salmiaku (kryształy chlorku amonowego rozpuścić w wodzie), który nadaje matowej powierzchni lakierowej nieco chropowatości. Najczęściej jednak stare powłoki lakierowe wystarczy zmyć wodą, a po wysuszeniu lekko zeszlifować papierem ściernym drobno ziarnistym.

Środki izolujące. Są to zazwyczaj szybkoschnące lakiery (lakier spirytusowy, nietrocelulozowy lub roztwór szelaku w spirytusie denaturowanym), które tworzą, powłokę na powierzchni wymagającej izolowania od przyszłej powłoki malarskiej. Stosuje się je zarówno na tynkach i betonach, jak i na podłożach drewnianych i metalowych.