home Stolarka okienna i drzwiowa Kity, wypełniacze i masy uszczelniające

Kity, wypełniacze i masy uszczelniające

Materiały te są ściśle spokrewnione z klejami, bowiem ich zadanie jest podobne. Często wywodzą się pod względem chemicznym z tej samej rodziny klejów. Mówiąc innymi słowy, są to także kleje, które dzięki odpowiednim wypełniaczom rozszerzyły swoje właściwości. Również i w tej dziedzinie nie ma mieszanek uniwersalnych.

Kit szklarski, który składa się w 85% z kredy szlamowanej i w 18% z oleju lnianego, używany jest przede wszystkim do szklenia okien. Powinien być gładki i elastyczny. Kit zeschnięty (twardy) można zagnieść z olejem lnianym, po czym staje się on zdolny do użytku. Resztki kitu pozostające po pracy najlepiej przechowywać pod wodą. Ponieważ kit nie wchłania wody, przeto przed kitowaniem maczamy nóż (lub szpachlę) w wodzie; wówczas kit nie przylepia się. Kit szklarski jest najprostszym środkiem do zapełniania większych dziur, pęknięć i szczelin w surowym drewnie. Również kitem wypełniamy małe otwory powstałe przy wbijaniu gwoździ z główką spęczoną lub śrub z główką wpuszczoną. Ponieważ kit przy wysychaniu nieco kurczy się, przeto wszelkie wgłębienia zapełniamy z pewnym nadmiarem. Po wyschnięciu kitu zdejmujemy pozostający jeszcze jego nadmiar.

Szpachlówka jest to farba malarska zmieszana z większą ilością wypełniacza aż do uzyskania konsystencji pasty. Przy pracach z drewnem używa się jej podobnie jak kitu szklarskiego, ale szpachlówka nie kurczy się przy wysychaniu, więc nie trzeba nakładać jej z nadmiarem. Zaszpachlowane dziury, szpary i rysy należy pomalować, ponieważ nie są wodoodporne i ulegają wpływom atmosferycznym. Istnieją szpachlówki różnych rodzajów: na bazie emulsji, oleju, lakieru nitro. Wybór szpachlówki zależy od rodzaju farby, która ma być przy danej pracy użyta. Szpachlówkę najlepiej jest nanosić szpachlą kwadratową z cienkiej, giętkiej blachy stalowej. Do szpachlowania dużych płaszczyzn (np. drzwi) stosuje się szpachlówki specjalne.

Kit woskowy używany jest do naprawy polakierowanego lub matowanego drewna. Stosowany jest w rozmaitych odcieniach. Po starannym oczyszczeniu naprawianego miejsca ugniata się kawałek kitu palcami, wciska nożem w uszkodzone miejsce i przyciska palcem (ogrzanie). Małe nierówności można po wyschnięciu kitu przeszlifować.